Genel Konular
Yunus Emre’nin Sırrı ve “Doğru Odun” Teslimiyeti
“Bismillahirrahmanirrahim.
İlahi Ya Rabbi! Huzuruna nefsimizin eğrilikleriyle, amellerimizin noksanlıklarıyla, lakin kalbimizde taşıdığımız o bir damla muhabbet arzusuyla geldik. Dilimizin sürçmelerinden, niyetimize karışan dünyalık heveslerden istiğfar ediyoruz. Bizleri affet, niyetimizi doğrult, istikametimizi sabit eyle.
Hamd, mesafeleri aşka, yanan kalpleri nura, topraktan yaratılan aciz insanı ‘eşref-i mahlukat’ sırrına erdiren, mülkün ve melekûtun yegâne sahibi Yüce Allah’a mahsustur.
Salât ve selam; kalplerin tabibi, âşıkların rehberi, kâinatın varlık sebebi, sevginin ve merhametin yeryüzündeki en kâmil tecellisi Hazreti Muhammed Mustafa’nın (sallallahu aleyhi ve sellem), O’nun tertemiz Ehl-i Beyt’inin ve ashabının üzerine olsun.
“Ya Rabbi! Senin rızan için okuduğumuz Fatiha-i Şerifeleri ve duaları yüce dergâhına arz ediyoruz. Bu nurlu sevabı; evvel bizzat Peygamber Efendimiz’in (s.a.v.) mübarek ruhlarına, ardından Anadolu’nun sinesinde muhabbet ateşini yakan, dervişliğin ve mahviyetin sultanı, hakikat lisanımız ‘Bizim Yunus’un, Yunus Emre Hazretleri’nin aziz ve nurlu ruhuna hediye eyliyoruz. Sen vasıl eyle Ya Rabbi!
Allah’ım! O Yunus Emre ki, fani dünyanın ormanlarında ve dağlarında sessiz sedasız çırpındı. Mürşidi Tapduk Emre’nin dergâhına tam kırk yıl boyunca sırtında bıkmadan, usanmadan odun taşıdı. Lakin onun taşıdığı o odunlar sadece birer yakacak değildi; onun o dergâha getirdiği her bir ‘doğru odun’, Senin yoluna adanmış, zerre kadar eğriliği, riyası ve kibri olmayan, bütünüyle halis bir niyetin ve dilsiz bir teslimiyetin nişanesiydi.
Yunus, ‘Bu kapıdan içeri değil eğri bir insan, eğri bir odun bile giremez’ diyerek kendi benliğini, gururunu ve kibrini o ormanlarda yonttu. Onun kırk yıl boyunca taşıdığı o dosdoğru odunlar ve dilinden dökülen o riyasız, arı duru nida; Senin katında öylesine muazzam bir ihlas, öylesine halis bir amel olarak kabul gördü ki; asırlar geçtiği halde onun aşkını ve teslimiyetini bizlerin kalbinde ebedi bir hakikat eseri kıldın.”
“İlahi Ya Rabbi! Bizler de günahlarımızla ve acziyetimizle çok küçüğüz; lakin dilimizde taşıdığımız zikrin, kalbimizde taşıdığımız o muhabbet davasının ağırlığı ve umudu çok büyüktür.
Bu okuyuşu ve bu acizane hediyeyi; Zâtının yüceliğine ve Habîbin Resûlullah’ın (s.a.v.) Senin katındaki yüksek kadr ü kıymetine yaraşır bir şekilde, kusurlarımızı lütfunla örterek; vaktiyle Yunus Emre Hazretleri’nin o dergâha taşıdığı ‘doğru odunların’ ve yeryüzüne bıraktığı o tertemiz ilahi aşkın sırrına iştirak ederek sunuyoruz.
Nasıl ki Yunus’un o sessiz gayreti, dervişane teslimiyeti ve doğru odunları yüce dergâhında yaraşır, yakışır bir kabul gördüyse; bizim bu naçiz zikirlerimizi, Fatihalarımızı ve dualarımızı da o şana layık bir hediye olarak kabul eyle! Bizim niyetimizi de Yunus’un odunları gibi dosdoğru, eğriliksiz ve riyasız kıl.
Ya Rabbi! Bu Fatihalarımızı bizim için eşsiz bir manevi feyiz eyle. Bu hediyemizi kendi yüce katında öyle makbul, öyle bereketli eyle ki; dünya ve ahiret hayatımızda, kabrin karanlığında ve sıratın darlığında karşılaşacağımız hiçbir zorlukta, hiçbir imtihanda bizleri bu nurlu nasibimizden mahrum bırakma. Bizi Yunus gibi nefsini yontup kalbini diriltenlerden eyle.”
“Bizim eksik kelimelerimizi ve kırık dökük niyetlerimizi; tıpkı Yunus’un o saf lisanıyla arşa yükselen yakarışları gibi anla ve kabul eyle. Zikrimizi şükrümüz, niyetimizi Yunus’un sadakati gibi halis eyle. Bu duadan hasıl olan tüm sevabı, bizzat Hazreti Muhammed Mustafa’nın (s.a.v.) o mübarek kalbine hediye olarak vasıl eyle. Bizi, ‘Sevelim sevilelim, dünya kimseye kalmaz’ sırrıyla dünyadan geçen, kalbi mutmain olan hak âşıklarının arasına kat. Şüphesiz Sen, dualara en güzel icabet edensin. Âmin, yâ Muîn, bi hürmeti Tâhâ ve Yâsîn, velhamdülillahi Rabbil Âlemîn.”
