Kuran’ı Kerim Okuyun

1. Yâsîn. Okunuşu: Yâ sîn.

2. (2-3) Ey Muhammed! Hikmetli Kur´ân´a andolsun ki, sen risâlet görevi verilmiş peygamberlerdensin. Okunuşu: Vel kur’ânil hakîm(hakîmi).

3. (2-3) Ey Muhammed! Hikmetli Kur´ân´a andolsun ki, sen risâlet görevi verilmiş peygamberlerdensin. Okunuşu: İnneke leminel murselîn(murselîne).

4. Dosdoğru bir yol üzerindesin. Okunuşu: Alâ sırâtın mustekîm(mustekîmin).

5. (5-6) Babaları korkutulmamış ve kendileri de gafil olan bir kavmi, çok güçlü ve çok merhametli olan Allah´ın indirdiği (Kur´ân) ile korkutasın. Okunuşu: Tenzîlel azîzir rahîm(rahîmi).

6. (5-6) Babaları korkutulmamış ve kendileri de gafil olan bir kavmi, çok güçlü ve çok merhametli olan Allah´ın indirdiği (Kur´ân) ile korkutasın. Okunuşu: Li tunzire kavmen mâ unzire âbâuhum fe hum gâfilûn(gâfilûne).

7. Andolsun ki onların çoğunun üzerine azab sözü hak olmuştur. Onlar imana gelmezler. Okunuşu: Lekad hakkal kavlu alâ ekserihim fe hum lâ yu’minûn(yu’minûne).

8. Çünkü biz onların boyunlarına kelepçeler geçirmişiz. O kelepçeler çenelerine dayanmıştır da burunları yukarı, gözleri aşağı somurtmaktadırlar. Okunuşu: İnnâ cealnâ fî a’nâkıhim aglâlen fe hiye ilel ezkâni fe hum mukmehûn(mukmehûne).

9. Hem önlerinden bir sed, arkalarından bir sed çekmişiz, kendilerini sarmışızdır. Baksalar da görmezler. Okunuşu: Ve cealnâ min beyni eydîhim sedden ve min halfihim sedden fe agşeynâhum fe hum lâ yubsırûn(yubsırûne).

10. Onları korkutsan da korkutmasan da onlara göre birdir, inanmazlar. Okunuşu: Ve sevâun aleyhim e enzertehum em lem tunzirhum lâ yu’minûn(yu’minûne).

11. Sen ancak Kur´ân´a tabi olan ve görünmediği halde Rahman olan Allah´tan korkan kimseyi sakındırırsın. İşte onu bir bağışlanma ve çok şerefli bir mükafatla müjdele. Okunuşu: İnnemâ tunziru menittebeaz zikre ve haşiyer rahmâne bil gayb(gaybi), fe beşşirhu bi magfiretin ve ecrin kerîm(kerîmin).

12. Gerçekten biz ölüleri diriltiriz, onların önceden yapıp gönderdiklerini ve bıraktıkları eserlerini yazarız. Zaten biz her şeyi açık bir kütükte, bir «imam-ı mübin»de (ana kitapta, yani Levh-i mahfuzda) sayıp tesbit etmişizdir. Okunuşu: İnnâ nahnu nuhyil mevtâ ve nektubu mâ kaddemû ve âsârehum ve kulle şey’in ahsaynâhu fî imâmin mubîn(mubînin).

13. Sen onlara, o şehir halkını örnek ver. Hani oraya peygamberler gelmişti. Okunuşu: Vadrıb lehum meselen ashâbel karyeh(karyeti), iz câe hel murselûn(murselûne).