Sa’lebe bin Hâtıb el-Ensârî (radıyallahu anh) Hazretlerinin Sırrı: “Mescidin Güvercini” ve “Bedir Aslanı”
Bismillahirrahmanirrahim.
İlahi Ya Rabbi! Huzuruna noksanlarımızla, bilmeden verdiğimiz hükümlerle, zahire ve zayıf sözlere bakıp asıl hakikati göremeyen perdeli kalplerimizle geldik. Ashab-ı Kiram’ın o nurlu ve çileli yolunu idrak edememekten, onların Senin katındaki o eşsiz makamlarını hakkıyla anlayamamaktan Sana sığınıyor, istiğfar ediyoruz. Bizleri affet, kalbimize Ehl-i Beyt’in ve ashabının sevgisini şüphesiz ve lekesiz bir nur olarak nakşet.
Hamd; kalplerin özünü ve niyetlerin en derinini yalnızca kendisi bilen, ‘Bedir ehli ne yaparsa yapsın, ben onları affettim’ buyurarak o zor günün yiğitlerine ebedi bir cennet beratı veren, kullarını insanların şüpheli sözleriyle değil, kendi ilahi merhametiyle tartan Yüce Allah’a mahsustur.
Salât ve selam; ümmetinin üzerine titreyen, ashabının her birini gökteki yıldızlar gibi birer hidayet rehberi kılan, mescidinde namaz kılanları şefkatli nazarlarıyla süzen Hazreti Muhammed Mustafa’ya (sallallahu aleyhi ve sellem), O’nun tertemiz Ehl-i Beyt’ine ve kanlarıyla İslam’ın temellerini atan ashabına olsun.
Sa’lebe bin Hâtıb el-Ensârî (radıyallahu anh) Hazretlerinin Sırrı: “Mescidin Güvercini” ve “Bedir Aslanı”
Ya Rabbi! Senin rızan için okuduğumuz Fatiha-i Şerifeleri, zikirleri ve duaları yüce dergâhına arz ediyoruz. Bu nurlu sevabı; evvel bizzat Peygamber Efendimiz’in (sallallâhu aleyhi vesellem) mübarek ruhlarına, ardından Medine’nin o nurlu demlerinde, Resulullah’ın (sallallâhu aleyhi vesellem) arkasından hiç ayrılmayan, Mescid-i Nebevî’ye olan o muazzam sevdası yüzünden ‘Mescidin Güvercini’ (Hamâmetü’l-Mescid) lakabıyla anılan, İslam’ın en zorlu ve en şanlı imtihanı olan Bedir’de kılıç kuşanan Sa’lebe bin Hâtıb el-Ensârî (radıyallahu anh) Efendimiz’in aziz ve nurlu ruhuna hediye eyliyoruz. Sen lütfunla vasıl eyle Ya Rabbi!
Allah’ım! O Sa’lebe ki; İslam’ın o ilk ve çileli günlerinde Medine’de ensar olma şerefini göğüsledi. O, Bedir Meydanı’nda müşriklerin o devasa ordusuna karşı canını, kanını ve bütün varlığını Habibinin (sallallahu aleyhi ve sellem) önüne siper eden o üç yüz on üç yiğitten biriydi. Sen ki, ‘Ey Bedir ehli, dilediğinizi yapın, sizleri bağışladım’ buyurarak onlara kâinatın en büyük ilahi teminatını verdin. O; imanın ve İslam’ın var olma savaşı olan Bedir’de ve ardından Uhud’da kan dökerek, Senin katında silinmez bir şeref madalyası kazandı.
O, fakirliğin ve yokluğun belini büktüğü o demlerde, cemaati hiç kaçırmamak için çırpınan, eşiyle aynı örtüyü paylaştığı için selamı verir vermez evine koşmak zorunda kalan dertli, mahcup ve namaz sevdalısı bir kulundu. Asırlar boyunca dilden dile dolaşan kimi zayıf rivayetlerin, kıssaların ve tarihi yanılgıların gölgesinde ismi, dünya malı uğruna helak olan bir münafıkla karıştırılıp bir ibret tablosu gibi anlatılsa da; biz biliyoruz ki Bedir aslanlarının kalbindeki imanı, Mescid güvercinlerinin o tertemiz fıtratını en iyi bilen yalnızca Sensin Ya Rabbi! Biz onu, Bedir’de Senin rızan için canını ortaya koyan yiğitliğiyle, ensar olmanın cömertliğiyle ve Mescid-i Nebevî’nin o sessiz güvercini olmasıyla anıyor ve seviyoruz.
Ahir Zaman Zenginliklerine Karşı Nebevi Duruşumuz
İlahi Ya Rabbi! Gerçek sahabin olan, hakiki Sa’lebe bin Hâtıb’ı (r.a.) her türlü töhmetten tenzih ederken; o meşhur kıssada anlatılan, “Bana zenginlik ver, hakkını vereceğim” diye Seninle pazarlık yapıp, dünyalık eline geçince mescidi, secdeyi ve zekâtı terk eden “Ahir Zaman Sa’lebelerine” karşı duruşumuzu da Sana arz ediyoruz.
Ya Rabbi! Zekâtı bir angarya, infakı bir yük, Senin verdiğin rızkı kendi kibrinin eseri sanan ahir zaman zenginlerinin hiçbirinin dünyalığına, malına ve sadakasına bizim de meylimiz yoktur. Allah’ım, bizi yalnız Sen anlarsın! Ahir zamanın, mal çoğaldıkça kalbi fakirleşen, sürüsü büyüdükçe secdesi küçülen o vefasız zenginlerine karşı bizim tavrımız; şüphesiz Hazreti Muhammed Mustafa’nın (sallallahu aleyhi ve sellem) tavrıdır.
Nasıl ki o Güzeller Güzeli (s.a.v.), kalbi nifak bağlamış o kibirli mal sahibine “Allah, senin zekâtını kabul etmemi bana yasakladı” buyurarak dünyalığın sahte şatafatını bir kenara ittiyse; biz de aynı fikirde, aynı anlayışta, aynı tok gözlülükteyiz. Allah’ım! Bizi bu Nebevi anlayıştan, bu onurlu ve tok duruşundan bir an bile ayırma. Şükrünü eda edemeyeceğimiz çok malı değil; huzurunda secdeye varacağımız, şükrünü eda edeceğimiz ve Efendimizin (s.a.v.) “Şükrünü eda edebileceğin az mal, şükrünü eda edemeyeceğin çok maldan hayırlıdır” sırrına ereceğimiz bir rızık ver bize.
Haberdar Olma, Sürur ve İlahi Dergâha Kabul Niyazı
İlahi Ya Rabbi! Bizler bu asrın dedikoduları, fitneleri ve kolay yargılayan dilleri arasında çırpınırken; hakiki Sa’lebe bin Hâtıb Hazretleri’nin o Bedir’deki aslan yüreğine, Mescid-i Nebevî’deki o güvercin sükûnetine ve ilk günlerdeki o muazzam teslimiyetine sığınıyoruz.
Senden niyazımız odur ki Ya Rabbi; melekler bu Fatihaları, bu manevi hediyeyi onun yüce makamına arz ettiğinde, Sa’lebe bin Hâtıb Efendimiz’in o nurlu simasında eşsiz bir sevinç, derin bir ferahlık ve muazzam bir sürur hasıl olsun! Bu hediye ona ulaştığında hoşnut olsun ve bilsin ki: Asırlar sonra bile; isim benzerliğinden kaynaklanan hataları deşmek yerine ashab-ı kiramın Bedir’deki sadakatine tutunan, onun ismini duyduğunda aklına vefasız bir zengin değil, ‘Mescidin Güvercini’nin o tertemiz gözyaşları gelen ve o kutlu sahabeyi temize çıkaran Senin şefkatine sığınan dertli kulların hediyesidir bu.
O bilsin ki; onun İslam davasına, Bedir’e ve ensar kardeşliğine verdiği o muazzam emekler zayi olmadı, bizlerin kalbinde ona karşı derin bir muhabbet ve hürmet yeşertti. Onun yüreği bu manevi vefa hediyesiyle ferahlasın, sevinci arşa uzansın, ruhaniyeti imanımıza yoldaş olsun.
Ya Rabbi! Bu Fatihalarımızı bizim için eşsiz bir feyiz ve kalbimizi zanlardan temizleyen bir nur vesilesi kıl. Sa’lebe Hazretlerinin o ‘Mescid Güvercini’ ahlakı hürmetine; bizleri camilerden, cemaatten ve namazın huşûsundan ayırma. Bizi dünya malına aldanıp Zâtından uzaklaşmaktan muhafaza eyle lakin kalbimizi de Senin ashabına karşı en ufak bir suizan beslemekten koru.
Resulullah’a (s.a.v.) Vasıla ve Hayırlı Akıbet
Bizim eksik kelimelerimizi ve kırık dökük niyetlerimizi Sana sunar; tıpkı Bedir gününde ashabın döktüğü o halis terler gibi anla ve ahsen-i kabul ile kabul eyle. Zikrimizi şükrümüz, niyetimizi ashab-ı kirama olan vefamız gibi halis eyle.
Ya Rabbi! Bu acizane niyetimizi ve yakarışımızı, O teslim ederse yüce dergâhında çok daha hayırlı ve makbul olacağına inanarak; İlmin Kapısı ve Hakk’ın Arslanı Hazreti Ali (Kerremallahu vecheh, Radıyallahu Anh) Efendimize teslim ediyoruz. Bizim eksik kelimelerimizi, onun o yüce teslimiyetinin, sadakatinin ve velayetinin bereketiyle yüce katına ve Resulünün huzuruna sunulmak üzere ona emanet ediyoruz.
Bu tefekkürden hasıl olan tüm sevabı, evvelen bizzat ashabını gökteki yıldızlara benzeten, onlara dil uzatılmasından incinen Hazreti Muhammed Mustafa’nın (sallallahu aleyhi ve sellem) o mübarek ve vefalı, temiz, pak ruh-u şeriflerine hediye olarak vasıl eyle. Bizi dünyada ashabın hakkını teslim edenlerden, mescidlerin hakkını verenlerden, ahirette ise hesabı kolay olup cennette Bedir ehliyle ve Mescidin Güvercini Sa’lebe bin Hâtıb (radıyallahu anh) ile tebessümle kucaklaşan bahtiyarların arasına kat. Şüphesiz Sen, dualara en güzel icabet edensin.
Âmin, yâ Muîn, bi hürmeti Tâhâ ve Yâsîn, velhamdülillahi Rabbil Âlemîn.