Kuran’ı Kerim Okuyun

79. Ve sizi yeryüzünde yaratıp türeden O´dur. Sırf O´nun huzuruna toplanacaksınız. Okunuşu: Ve huvellezî zereekum fîl ardı ve ileyhi tuhşerûn(tuhşerûne).

80. Ve O, yaşatan ve öldürendir; gecenin ve gündüzün değişmesi O´nun eseridir. Hâlâ aklınızı kullanmaz mısınız? Okunuşu: Ve huvellezî yuhyî ve yumîtu ve lehuhtilâful leyli ven nehâr(nehâri), e fe lâ ta’kılûn(ta’kılûne).

81. Hayır, öncekilerin söylediklerinin benzerini söylediler. Okunuşu: Bel kâlû misle mâ kâlel evvelûn(evvelûne).

82. Dediler ki: «Sahi biz, ölüp de bir toprak ve kemik yığını haline gelmişken, mutlaka yeniden diriltileceğiz öyle mi?» Okunuşu: Kâlû e izâ mitnâ ve kunnâ turâben ve izâmen e innâ le meb’ûsûn(meb’ûsûne).

83. «Yemin ederiz ki, gerek bize, gerekse daha önce atalarımıza böyle bir vaadde bulunuldu; (fakat) bu geçmiştekilerin masallarından başka bir şey değildir!» Okunuşu: Lekad vuıdnâ nahnu ve âbâunâ hâzâ min kablu in hâzâ illâ esâtîrul evvelîn(evvelîne).

84. (Resulüm!) de ki: «Eğer biliyorsanız (söyleyin bakalım), bu dünya ve onda bulunanlar kime aittir?» Okunuşu: Kul li menil ardu ve men fîhâ in kuntum ta’lemûn(ta’lemûne).

85. «Allah´a aittir» diyecekler. «Öyle ise siz hiç düşünüp taşınmaz mısınız?» de. Okunuşu: Seyekûlûne lillâh(lillâhi), kul e fe lâ tezekkerûn(tezekkerûne).

86. «Yedi kat göklerin Rabbi, azametli Arş´ın Rabbi kimdir?» diye sor. Okunuşu: Kul men rabbus semâvâtis seb’ı ve rabbul arşil azîm(azîmi).

87. «(Onlar da) Allah´ındır.» diyecekler. «Şu halde siz Allah´tan korkmaz mısınız?» de. Okunuşu: Seyekûlûne lillâh(lillâhi), kul e fe lâ tettekûn(tettekûne).

88. «Eğer biliyorsanız (söyleyin), her şeyin melekûtu (mülkiyeti ve yönetimi) kendisinin elinde olan, kendisi her şeyi koruyup kollayan; fakat kendisi korunmayan (buna muhtaç olmayan) kimdir?» diye sor. Okunuşu: Kul men bi yedihî melekûtu kulli şey’in ve huve yucîru ve lâ yucâru aleyhi in kuntum ta’lemûn(ta’lemûne).

89. «(Bunlar da) Allah´ındır.» diyecekler. «Öyle ise nasıl olur da büyülenirsiniz?» de. Okunuşu: Seyekûlûne lillâh(lillâhi), kul fe ennâ tusharûn(tusharûne).

90. Doğrusu biz onlara hakkı getirdik; onlar ise cidden yalancıdırlar. Okunuşu: Bel eteynâhum bil hakkı ve innehum le kâzibûn(kâzibûne).

91. Allah evlat edinmemiştir; O´nunla beraber hiçbir ilâh da yoktur. Aksi takdirde her ilâh kendi yarattığını sevk ve idare eder ve bir gün mutlaka onlardan biri diğerine galip gelirdi. Allah, onların yakıştırdıkları şeylerden münezzehtir. Okunuşu: Mettehazallâhu min veledin ve mâ kâne meahu min ilâhin izen le zehebe kullu ilâhin bimâ halaka ve le alâ ba’duhum alâ ba’d(ba’dın), subhânallâhi ammâ yasıfûn(yasıfûne).