Kuran’ı Kerim Okuyun

66. «O, göklerin, yerin ve ikisi arasındakilerin Rabbidir. O çok güçlüdür, çok bağışlayıcıdır.» Okunuşu: Rabbus semâvâti vel ardı ve mâ beynehumel azîzul gaffâr(gaffâru).

67. De ki: «Bu, bir büyük haberdir.» Okunuşu: Kul huve nebeun azîmun.

68. «Siz ondan yüz çeviriyorsunuz.» Okunuşu: Entum anhu mu’ridûn(mu’ridûne).

69. «Münakaşa ederlerken, benim melekler yüksek topluluğuna ait ne bilgim olabilirdi?» Okunuşu: Mâ kâne liye min ilmin bil meleil a’lâ iz yahtesımûn(yahtesimûne).

70. «Ancak ben açıktan açığa korkutmakla görevli olduğum için o bilgi bana vahyediliyor.» Okunuşu: İn yûhâ ileyye illâ ennemâ ene nezîrun mubîn(mubînun).

71. Hani Rabbin meleklere demişti ki: «Ben çamurdan bir insan yaratmaktayım.» Okunuşu: İz kâle rabbuke lil melâiketi innî hâlikun beşeren min tîn(tînin).

72. «Onu tesviye edip, düzeltip de ruhumdan ona üfledim mi derhal ona secdeye kapanın.» Okunuşu: Fe izâ sevveytuhu ve nefahtu fîhi min rûhî fe kaû lehu sâcidîn(sâcidîne).

73. Bunun üzerine meleklerin hepsi toptan secde ettiler. Okunuşu: Fe secedel melâiketu kulluhum ecmaûn(ecmaûne).

74. Yalnız İblis etmedi, büyüklük tasladı ve kâfirlerden oldu. Okunuşu: İllâ iblîs(iblîse), istekbere ve kâne minel kâfirîn(kâfirîne).

75. Allah: «Ey İblis! O benim kudretimle yarattığıma secde etmene ne engel oldu? Kibirlenmek mi istedin? Yoksa yüksek derecelerde bulunanlardan mı oldun?» dedi. Okunuşu: Kâle yâ iblîsu mâ meneake en tescude limâ halaktu bi yedeyy(yedeyye), estekberte em kunte minel âlîn(âlîne).

76. İblis dedi ki: «Ben ondan hayırlıyım. Beni ateşten yarattın, onu ise çamurdan yarattın.» Okunuşu: Kâle ene hayrun minh(minhu), halaktenî min nârin ve halaktehu min tîn(tînin).

77. Allah: «Hemen çık oradan, artık sen kovuldun.» Okunuşu: Kâle fahruc minhâ fe inneke recîm(recîmun).

78. «Ve elbette lanetim ceza gününe kadar senin üzerindedir.» buyurdu. Okunuşu: Ve inne aleyke la´netî ilâ yevmid dîn(dîni).