Kuran’ı Kerim Okuyun

183. «Halkın eşyalarını değerinden düşürmeyin. Yeryüzünde bozgunculuk yaparak karışıklık çıkarmayın.» Okunuşu: Ve lâ tebhasun nâse eşyâehum ve lâ ta’sev fîl ardı mufsidîn(mufsidîne).

184. «O sizi ve sizden önceki nesilleri yaratan Allah´tan korkun.» Okunuşu: Vettekûllezî halakakum vel cibilletel evvelîn(evvelîne).

185. Onlar şöyle dediler: «Sen, olsa olsa iyice büyülenmiş birisin.» Okunuşu: Kâlû innemâ ente minel musahharîn(musahharîne).

186. «Sen de bizim gibi bir beşerden başka nesin? Bil ki, biz seni ancak yalancılardan biri sayıyoruz.» Okunuşu: Ve mâ ente illâ beşerun mislunâ ve in nazunnuke le minel kâzibîn(kâzibîne).

187. «Şayet doğru sözlülerden isen, üstümüze gökten bir parça düşürüver.» Okunuşu: Fe eskıt aleynâ kisefen mines semâi in kunte mines sâdıkîn(sâdıkîne).

188. Şuayb, «Rabbim, yaptıklarınızı en iyi bilendir» dedi. Okunuşu: Kâle rabbî a’lemu bi mâ ta’melûn(ta’melûne).

189. Hülasa, onu yalancı saydılar da kendilerini o gölge gününün azabı yakalayıverdi. O cidden büyük bir günün azabı idi! Okunuşu: Fe kezzebûhu fe ehazehum azâbu yevmiz zulleh(zulleti), innehu kâne azâbe yevmin azîm(azîmin).

190. Şüphesiz bunda bir âyet (alınacak bir ders) vardır. Ama çokları iman etmiş değillerdir. Okunuşu: İnne fî zâlike le âyeh(âyeten), ve mâ kâne ekseruhum mu’minîn(mu’minîne).

191. Ve şüphesiz Rabbin, işte O, mutlak galip ve engin merhamet sahibidir. Okunuşu: Ve inne rabbeke le huvel azîzur rahîm(rahîmu).

192. Ve muhakkak ki bu (Kur´ân) âlemlerin Rabbinin indirmesidir. Okunuşu: Ve innehu le tenzîlu rabbil âlemîn(âlemîne).

193. (Resulüm!) Onu Rûhu´l-emin (Cebrail) indirdi; Okunuşu: Nezele bihir rûhul emîn(emînu).

194. Uyarıcılardan olasın diye senin kalbin üzerine; Okunuşu: Alâ kalbike li tekûne minel munzirîn(munzirîne).

195. Açık parlak bir Arapça lisan ile. Okunuşu: Bi lisânin arabiyyin mubîn(mubînin).