Kuran’ı Kerim Okuyun

157. Derken onu kestiler; fakat pişman da oldular. Okunuşu: Fe akarûhâ fe asbahû nâdimîn(nâdimîne).

158. Çünkü kendilerini azap yakalayıverdi. Şüphesiz bunda bir âyet (alınacak bir ders) vardır, ama çokları iman etmiş değillerdir. Okunuşu: Fe ehazehumul azâb(azâbu), inne fî zâlike le âyeh(âyeten), ve mâ kâne ekseruhum mu’minîn(mu’minîne).

159. Ve şüphesiz Rabbin, işte O mutlak galip ve engin merhamet sahibidir. Okunuşu: Ve inne rabbeke le huvel azîzur rahîm(rahîmu).

160. Lût (kavmi) de peygamberleri yalancılıkla itham etti. Okunuşu: Kezzebet kavmu lûtınil murselîn(murselîne).

161. Hani kardeşleri Lût onlara şöyle demişti: «Siz Allah´tan kormaz mısınız?» Okunuşu: İz kâle lehum ehûhum lûtun e lâ tettekûn(tettekûne).

162. «Haberiniz olsun ki, ben size gönderilmiş güvenilir bir peygamberim.» Okunuşu: İnnî lekum resûlun emîn(emînun).

163. «Gelin artık, Allah´tan korkun ve bana itaat edin.» Okunuşu: Fettekullâhe ve etîûn(etîûni).

164. «Buna karşılık ben sizden bir ücret istemiyorum. Benim mükafatımı verecek olan ancak âlemlerin Rabbidir.» Okunuşu: Ve mâ es’elukum aleyhi min ecr(ecrin), in ecriye illâ alâ rabbil âlemîn(âlemîne).

165. «İnsanlar içinden erkeklere mi gidiyorsunuz?» Okunuşu: E te’tûnez zukrâne minel âlemîn(âlemîne).

166. «Bırakıyorsunuz da sizler için yarattığı eşleri! Doğrusu siz insanlıktan çıkmış bir kavimsiniz!» Okunuşu: Ve tezerûne mâ halaka lekum rabbukum min ezvâcikum, bel entum kavmun âdûn(âdûne).

167. Onlar şöyle dediler: «Ey Lût! (Bu davadan) vazgeçmezsen, iyi bilki, sürülenlerden olacaksın.» Okunuşu: Kâlû le in lem tentehi yâ lûtu le tekûnenne minel muhracîn(muhracîne).

168. Lût «Doğrusu ben, dedi, sizin bu işinize buğzedenlerdenim.» Okunuşu: Kâle innî li amelikum minel kâlîn(kâlîne).

169. «Yâ Rabbi! Beni ve ailemi onların yapageldiklerin(in vebalin)den kurtar.» Okunuşu: Rabbi neccinî ve ehlî mimmâ ya’melûn(ya’melûne).