Kuran’ı Kerim Okuyun

131. «Artık Allah´tan korkun ve bana itaat edin.» Okunuşu: Fettekullâhe ve etîûn(etîûni).

132. «O Allah´tan korkun ki, size o bildiğiniz şeyleri vermekte,» Okunuşu: Vettekûllezî emeddekum bimâ ta’lemûn(ta’lemûne).

133. «Davarlar, oğullar,» Okunuşu: Emeddekum bi en’âmin ve benîn(benîne).

134. «Cennet gibi bağlar, bahçeler, pınarlar ihsan etmektedir.» Okunuşu: Ve cennâtin ve uyûn(uyûnin).

135. «Cidden ben sizin hakkınızda büyük bir günün azabından korkuyorum.» Okunuşu: İnnî ehâfu aleykum azâbe yevmin azîm(azîmin).

136. Dediler ki: «Sen ha vaaz etmişsin, ha vaaz edenlerden olmamışsın, bizce birdir.» Okunuşu: Kâlû sevâun aleynâ e vaazte em lem tekun minel vâızîn(vâızîne).

137. «Bu sırf eskilerin âdetidir.» Okunuşu: İn hâzâ illâ hulukul evvelîn(evvelîne).

138. «Biz azaba uğratılacak da değiliz.» Okunuşu: Ve mâ nahnu bi muazzebîn(muazzebîne).

139. Böylece onu yalancı saydılar; biz de kendilerini helak ettik. Şüphesiz bunda mutlak bir âyet (alınacak bir ders) vardır, ama çokları iman etmiş değillerdir. Okunuşu: Fe kezzebûhu fe ehleknâhum, inne fî zâlike le âyeh(âyeten), ve mâ kâne ekseruhum mu’minîn(mu’minîne).

140. Ve şüphesiz Rabbin, işte O, mutlak galip ve engin merhamet sahibidir. Okunuşu: Ve inne rabbeke le huvel azîzur rahîm(rahîmu).

141. Semûd (kavmi) de peygamberleri yalancılıkla itham etti. Okunuşu: Kezzebet semûdul murselîn(murselîne).

142. Hani kardeşleri Salih onlara şöyle demişti: «Siz Allah´tan korkmaz mısınız?» Okunuşu: İz kâle lehum ehûhum sâlihun e lâ tettekûn(tettekûne).

143. «Haberiniz olsun ki ben size gönderilmiş güvenilir bir peygamberim.» Okunuşu: İnnî lekum resûlun emîn(emînun).