Genel Konular
Abdullah bin Ümmü Mektum (r.a.) Hazretleri’nin Sırrı ve Gören Kalbi
Tövbe, Hamd ve Salavat-ı Şerife
“Bismillahirrahmanirrahim.
İlahi Ya Rabbi! Huzuruna gözlerindeki gaflet perdeleriyle, dünyanın süsüne aldanıp asıl hakikate körleşen kalplerimizle geldik. Zahirde görsek de batında göremeyen, idrak edemeyen noksanlıklarımızdan, sönük niyetlerimizden istiğfar ediyoruz. Bizleri affet, kalbimizin gözünü aç, basiretimizi keskin eyle.
Hamd; görebilen gözü değil, hisseden ve iman eden kalbi muhatap alan, kulunu zahiri eksiklikleriyle değil, batıni zenginliğiyle şereflendiren ve yücelten mülkün yegâne sahibi Yüce Allah’a mahsustur.
Salât ve selam; zengin, fakir, gören veya âmâ ayırt etmeksizin kalplere İslam’ın nurunu eken, ‘Merhaba ey Rabbimin benim kendisine muamelemden dolayı beni uyardığı zat!’ diyerek ümmetine eşsiz bir vefa ve tevazu dersi veren Hazreti Muhammed Mustafa’ya (sallallahu aleyhi ve sellem), O’nun Ehl-i Beyt’ine ve sadakat abidesi ashabına olsun.
Abdullah bin Ümmü Mektum (radıyallahu anh) Hazretleri’nin Sırrı ve Gören Kalbi
“Ya Rabbi! Senin rızan için okuduğumuz Fatiha-i Şerifeleri, zikirleri ve duaları yüce dergâhına arz ediyoruz. Bu nurlu sevabı; evvel bizzat Peygamber Efendimiz’in (sallallahu aleyhi ve sellem) mübarek ruhlarına, ardından İslam’ın o keskin gören basiretli kalbi, Resulullah’ın şanlı müezzini, Abese Suresi’nin o nurlu muhatabı ve Kadisiye’nin sarsılmaz sancaktarı Abdullah bin Ümmü Mektum (radıyallahu anh) Efendimiz’in aziz ve nurlu ruhuna hediye eyliyoruz. Sen lütfunla vasıl eyle Ya Rabbi!
Allah’ım! O Abdullah bin Ümmü Mektum ki; zahirde dünya gözlerinden mahrumdu, lakin batında kâinatın hakikatini en berrak gören bir imana sahipti. Mekke’nin o zorlu günlerinde, Kureyş’in ileri gelenleri hidayete ersin diye çırpınan Habibinin yanına gelip, ‘Ya Resulallah, Allah’ın sana öğrettiğinden bana da öğret!’ diyerek hakikate olan o muazzam susuzluğunu haykırmıştı. Onun o saf, temiz ve dertli arayışı Senin katında öyle büyük bir yankı buldu ki; kâinatın efendisine Abese Suresi’yle ilahi bir ikaz indirdin ve âmâ bir kulunun kalbini, bütün müşrik krallarının ve asilzadelerinin üzerinde tuttun.
O, gözleri görmediği halde Medine’nin nurlu sabahlarını Habibinin sesiyle birlikte müjdeleyen Bilâl-i Habeşî ile omuz omuza vermiş sadık bir müezzindi. En büyük mazeretine, âmâ olmasına rağmen asla evinde oturmadı. O karanlık dünyasına sığınıp ‘bana farz değil’ demedi. İslam’ın sancağının dalgalandığı Kadisiye Meydanı’nda, ‘Beni safların arasına yerleştirin ve sancağı elime verin! Ben âmâyım, istesem de kaçamam! Dinimin sancağını son nefesime kadar dik tutarım!’ diyerek boynuna zırhını takan, gözleri kapalı ama imanı şimşek gibi çakan o emsalsiz yiğitliğiyle İslam davasına şehitliğini armağan etti.”
Haberdar Olma, Sürur ve Kabul Niyazı
“İlahi Ya Rabbi! Bizler bu asrın açık gözlü körleri olarak, her türlü nimete sahip olduğumuz halde bahanelerin arkasına sığınırken; Abdullah bin Ümmü Mektum Hazretleri’nin o mazeret tanımayan imanına, Kuran’a olan aşkına ve sarsılmaz yiğitliğine hayret ve mahcubiyetle bakıyoruz.
Senden niyazımız odur ki Ya Rabbi; melekler bu manevi hediyeyi onun yüce makamına arz ettiğinde, Abdullah bin Ümmü Mektum Efendimiz’in o nurlu simasında derin bir sevinç ve sürur hasıl olsun! Bu hediye ona ulaştığında hoşnut olsun ve bilsin ki: Asırlar sonra bile, gören gözlerinin hakkını veremeyip onun ‘gören kalbinden’ feyiz bekleyen, onun hakikat aşkına ve Kadisiye’deki o yiğit sancağına sevdalı dertli kulların hediyesidir bu. Onun yüreği bu hediyeyle ferahlasın, ruhaniyeti imanımıza, cesaretimize ve namazlarımıza yoldaş olsun.
Ya Rabbi! Bu Fatihalarımızı bizim için eşsiz bir feyiz, gözlerimizde bir feraset ve kalbimizde bir nur vesilesi kıl. Onun o Kur’an’a olan sönmez iştiyakı ve mazeretsiz teslimiyeti hürmetine; bizleri tembellikten, bahanelerden ve manevi körlükten muhafaza eyle. Bize de Abdullah bin Ümmü Mektum basiretiyle hakkı görmeyi ve İslam davasının sancağını düştüğümüz yerde bile sımsıkı tutabilmeyi ihsan eyle.”
Resulullah’a (sallallahu aleyhi ve sellem) Vasıla ve Hayırlı Akıbet
“Bizim eksik kelimelerimizi ve kırık dökük niyetlerimizi; tıpkı Abdullah bin Ümmü Mektum’un Medine ufkunda yankılanan o içli ezanları gibi anla ve ahsen-i kabul ile kabul eyle. Zikrimizi şükrümüz, niyetimizi onun sadakati gibi halis eyle.
Ya Rabbi! Bu acizane niyetimizi ve yakarışımızı, O teslim ederse yüce dergâhında çok daha hayırlı ve makbul olacağına inanarak; İlmin Kapısı ve Hakk’ın Arslanı Hazreti Ali (Kerremallahu vecheh, Radıyallahu Anh) Efendimizin teslim etmesi için Bizim eksik kelimelerimizi, onun o yüce teslimiyetinin, sadakatinin ve velayetinin bereketiyle yüce katına ve Resulünün huzuruna sunulmak üzere ona emanet edilmesini istiyoruz. Velhamdülillahi Rabbil Âlemîn.
Bu duadan hasıl olan tüm sevabı, evvelen bizzat Hazreti Muhammed Mustafa’nın (sallallahu aleyhi ve sellem) o mübarek pak ve temiz ruhlarına hediye olarak vasıl eyle. Bizi dünyada hakikate kör olmayan, ezan-ı Muhammedî’ye koşarak icabet eden, ahirette ise hesabı kolay olup cennette Peygamber Efendimiz’in müezzinleriyle hasret gideren bahtiyarların arasına kat. Şüphesiz Sen, dualara en güzel icabet edensin. Âmin, yâ Muîn, bi hürmeti Tâhâ ve Yâsîn, velhamdülillahi Rabbil Âlemîn.”
