“Ey Hattab’ın oğlu! Niçin ağlıyorsun?”

Hz. Muhammed’in (s.a.v.) “İstemez misin ey Ömer! Dünya onların, ahiret ise bizim olsun” şeklindeki mübarek sözü, sadık dostu ve ikinci halife Hz. Ömer’e (r.a.) hitaben söylenmiştir. Bu dokunaklı hadise, İslam kaynaklarında Hz. Ömer’in, Peygamber Efendimiz’in sade yaşamına tanık olup üzüntüsünü dile getirdiği bir anda vuku bulmuştur.

Rivayetlere göre, Hz. Ömer bir gün Hz. Muhammed’in (s.a.v.) istirahat ettiği odaya girer. Peygamber Efendimiz, hurma lifinden yapılmış basit bir hasırın üzerinde yatmaktadır ve hasırın izleri mübarek vücuduna çıkmıştır. Odanın bir köşesinde ise sadece bir miktar arpa ve duvarda asılı bir su tulumundan başka bir şey yoktur.

Bu mütevazı manzara karşısında duygulanan Hz. Ömer, gözyaşlarına hakim olamaz. Peygamber Efendimiz’in, “Ey Hattab’ın oğlu! Niçin ağlıyorsun?” diye sorması üzerine Hz. Ömer, “Ey Allah’ın Resulü! İran Kisraları ve Bizans Kayserleri saraylarda, ipek döşeklerde yaşarken, sen Allah’ın en sevgili kulu olduğun halde bu halde yaşıyorsun” diyerek üzüntüsünü ifade eder.

Bu samimi ve endişeli ifade üzerine Hz. Muhammed (s.a.v.), Hz. Ömer’i teselli etmek ve ahiretin ebedi nimetlerinin dünyevi zenginliklerden daha üstün olduğunu vurgulamak amacıyla o unutulmaz sözünü söyler:

“İstemez misin ey Ömer! Dünya onların, ahiret ise bizim olsun.”

Bu hadise, başta Ahmed b. Hanbel’in Müsned’i olmak üzere birçok muteber hadis kaynağında yer almakta ve Hz. Peygamber’in dünyaya verdiği değeri, ahirete olan özlemini ve ashabına telkin ettiği manevi ufku göstermesi açısından büyük bir önem taşımaktadır. Olayın merkezinde yer alan ve bu sözün doğrudan muhatabı olan sahabi Hz. Ömer’dir.

Bu sözün geçtiği rivayetlerin tamamı, Hz. Ömer’in, Peygamber Efendimiz’in (s.a.v.) hasır üzerinde yatmasından ve sade yaşantısından etkilenerek ağlaması ve dönemin krallarının zenginliği ile Peygamberimiz’in durumunu kıyaslaması üzerine gelişen olayı anlatır. Hz. Muhammed (s.a.v.) bu sözüyle Hz. Ömer’i teselli etmiş ve asıl değerin ahiret hayatında olduğunu vurgulamıştır.

Mevcut kaynaklarda bu spesifik ifadenin başka bir sahabeye bire bir söylendiğine dair bir bilgi bulunmamaktadır. Ancak, Peygamber Efendimiz’in (s.a.v.) genel olarak tüm sahabelerine ve ümmetine dünyanın geçiciliğini ve ahiretin önemini anlatan pek çok farklı hadisi ve tavsiyesi mevcuttur. Bu söz, o genel öğretinin en dokunaklı ve meşhur örneklerinden biridir.