İncil’in Hükmüyle Hükmetmeyenler Neden Fâsık Olarak Anılır?

Kur’an-ı Kerim Mâide Suresi, 47. Ayet-i Kerimede Anlatılmak İstenenler

Bu ayet, kendilerine İncil verilen Hristiyanlara seslenerek, onlara, kitaplarında Allah’ın indirdiği hükümlerle hükmetmelerini emreder. Aynı zamanda, bu ilahi hükümlere uymayanların, fâsık (yoldan çıkmış) kimseler olduğunu ilan eder. Bu ayet, ilahi mesajların birbiriyle uyum içinde olduğunu, Tevrat’ın ardından gelen İncil’in de adalet ve hidayet ilkelerini içerdiğini gösterir. Bu, Müslümanlara, ilahi emirlere tam bir bağlılık göstermeyen Kitap Ehli’nin durumundan ders almayı öğütler.

Ayet-i Kerime

Arapça Okunuşu: وَلْيَحْكُمْ أَهْلُ الْإِنجِيلِ بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ فِيهِ ۚ وَمَن لَّمْ يَحْكُم بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ فَأُولَـٰئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ

Elmalılı Hamdi Yazır Meali: İncil ehli de Allah´ın ona indirdikleriyle hükmetsinler. Kim, Allah´ın indirdiği ile hükmetmezse, işte onlar fâsıkların ta kendileridir.

Türkçe Okunuşu: Vel yahkum ehlul incîli bimâ enzelallâhu fîh(fîhi) ve men lem yahkum bimâ enzelallâhu fe ulâike humul fâsıkûn(fâsıkûne).

Mâide Suresi’nin 47. Ayeti Işığında Dualar

Bu ayet, müminin, ilahi kitaplardaki hükümlere tam bir teslimiyetle uyması ve bu yoldan sapmaktan korunması için bir dua vesilesidir. Bu doğrultuda şu dualar edilebilir:

• “Ya Rabbî! Bizi, Senin indirdiğin tüm kitaplara ve peygamberlere iman edenlerden eyle. Bizi, kendi heva ve hevesleri uğruna ilahi hükümlerden yüz çevirenlerden ve fâsıklardan eyleme. Bize, Kur’an’ın getirdiği hidayet ve nurla hükmetme ve amel etme gücü ver.”
• “Allah’ım! Bizi, geçmiş ümmetlerin düştüğü hatalara düşmekten koru. Senin emirlerini hiçe sayan, zulmeden ve isyan edenlerden uzak tut. Bizi, senin rahmetine kavuşan ve doğru yolda sabit kalan kullarından eyle. Âmin.”

Hadisler ve Sahabe Uygulamaları Bölümü

Bu ayetin indiriliş sebebi, Tevrat’ın yanı sıra, Hristiyanların kendi kutsal kitaplarındaki hükümlere de uymaları gerektiğine dair bir uyarıdır. Sahabeler, Ehl-i Kitab’ın kendi dini hükümlerini tahrif etme ve uygulamaktan kaçınma eğilimlerini gözlemlemişlerdir. Bu durum, onların İslam’ın adaletine olan bağlılıklarını pekiştirmiştir. Sahabeler, bu ayetten aldıkları dersle, ilahi emirlere olan itaatlerini her türlü dünyevi menfaatin üzerinde tutmuşlardır.

İcma Bölümü

İslam alimleri, bu ayette geçen “Kim, Allah’ın indirdiği ile hükmetmezse, işte onlar fâsıkların ta kendileridir” hükmünün, ilahi hükümleri bilerek ve kasıtlı olarak terk eden, yoldan sapan ve isyan eden kimseler için geçerli olduğu konusunda icma etmiştir. Bu ayet, ilahi yasalardan sapmanın farklı boyutlarını (küfür, zulüm ve fısk) göstermeye devam eder.

Sünnet-i Seniyye Bölümü

Sünnet, ilahi hükümlere bağlı kalmanın ve bu konuda taviz vermemenin bir örneğidir. Hz. Peygamber, Yahudilerin Tevrat’taki recm cezasını uygulamaktan kaçındığı bir durumda, Tevrat’ın asıl hükmünü uygulayarak adalet ve hakkaniyetin önemini göstermiştir. Bu ayet, Sünnet’in de temelini oluşturan, ilahi adalete ve hakikate tam bir teslimiyet çağrısıdır.

Ayetten Çıkarılacak Dersler ve Hikmetler

1. İlahi Hükümlerin Bağlayıcılığı: Ayet, Hristiyanlara hitap ederek, İncil’in de Allah’ın indirdiği bir kitap olduğunu ve ondaki hükümlerle amel etmeleri gerektiğini vurgular. Bu, tüm ilahi yasaların bağlayıcı olduğunu gösterir.
2. Fıskın Tanımı: “Fâsıklar” olarak tanımlananlar, Allah’ın indirdiği hükümlerden bilerek sapan, emir ve yasaklara karşı gelenlerdir. Bu, ilahi yoldan ayrılmanın bir sonucudur.
3. Hükmetme Sorumluluğu: Dini liderlerin ve yöneticilerin, Allah’ın indirdikleriyle hükmetmekten kaçınmalarının büyük bir manevi sorumluluk getireceğini belirtir.
4. Hidayetin Kaynağı: Ayet, Tevrat’ın ardından gelen İncil’in de bir hidayet ve nur kaynağı olduğunu belirtir. Bu, ilahi mesajların birbiriyle uyum içinde olduğunu ve son mesaj olan Kur’an’ın da bu zincirin bir devamı olduğunu gösterir.

Önceki ve Sonraki Ayetlerle Bağlantısı Bölümü

Bu ayet, bir önceki ayet olan Mâide 46’da Hz. İsa’ya İncil’in verildiği ve bu kitabın Tevrat’ı tasdik ettiği bilgisinin ardından gelir. Mâide 47, bu bilgiye dayanarak Hristiyanlara “İncil ile hükmedin” emrini verir ve bu emre uymayanları “fasık” olarak nitelendirir. Bu, Mâide 44’teki “kâfir”, 45’teki “zalim” ve bu ayetteki “fasık” tanımlarıyla, ilahi hükümleri terk etmenin farklı derecelerdeki günahlarını ve sonuçlarını gösterir. Ardından gelen Mâide 48. ayet ise, Kur’an’ın diğer kitapları doğrulayan ve onları koruyan son ilahi kitap olduğunu belirtir ve Hz. Peygamber’e, insanlar arasında adaletle hükmetmesini emreder.

Sıkça Sorulan Sorular

1. Ayette geçen “İncil ehli” kimleri ifade eder? “İncil ehli”, Hristiyan topluluklarını ifade eder. Ayet, onlara, Hz. İsa’ya indirilen ilahi kitabın hükümlerine uymaları gerektiğini emreder.
2. “Fâsık” kelimesinin bu ayetteki anlamı nedir? Fısk, Allah’ın emirlerinden sapmak ve isyan etmektir. Bu ayetteki fâsıklar, bilerek ve isteyerek İncil’deki ilahi hükümleri uygulamayan, kendi heva ve heveslerine göre hareket edenlerdir.
3. Bu ayet, ilahi hükümlerin, insanların yaşadığı döneme göre değişebileceğini mi gösterir? Ayetteki mesaj, her ümmetin kendi peygamberine gönderilen kitaba uymakla yükümlü olduğunu belirtir. Ancak bu hükümlerin temel ilkeleri (tevhid, adalet, ahlak) evrenseldir. Kur’an, kendisinden önceki kitapların hükümlerini neshetmiş ve kıyamete kadar geçerli olacak son şeriatı getirmiştir.
4. “Hükmetmezse” ifadesi, sadece yöneticileri mi kapsar? Bu ifade, hüküm verme yetkisine sahip olanları (kadılar, yöneticiler) doğrudan muhatap alsa da, genel olarak her müminin kendi hayatında ilahi hükümlere göre hareket etme sorumluluğunu da içerir.
5. Ayet, İncil’in Kur’an’dan önce indirilen ilahi bir kitap olduğunu mu doğrular? Evet, ayet “arkalarından da Meryem oğlu İsa’yı gönderdik” ve “ona içinde hidayet ve nûr bulunan İncil’i verdik” diyerek, İncil’in de ilahi bir kaynak olduğunu doğrular.
6. “Vakar” (ağırbaşlılık) kelimesi bu ayetle nasıl ilişkilidir? İlahi hükümlere karşı fâsıklık ve itaatsizlik göstermek, manevi bir hafifliğe ve saygısızlığa işaret eder. Bu durumun zıddı ise, Allah’ın emirlerine karşı vakar ve ciddiyetle hareket etmektir.
7. Bu ayet, Hristiyanların kendi dinlerini nasıl yaşamaları gerektiğini mi anlatır? Ayette, Hristiyanlara, kendi kutsal kitapları olan İncil’de bulunan ilahi hükümlerle hükmetmeleri emredilerek, kendi dinlerine karşı samimiyetsiz davrandıkları vurgulanır.
8. İncil’in tahrif edildiğine dair bir kanıt var mıdır? Bu ayet, doğrudan tahrifattan bahsetmese de, önceki ayetlerde (Mâide 41, 43) ilahi kelamın tahrif edildiği ve gizlendiği belirtilmişti. Bu durum, ilahi hükümlerin nasıl çarpıtıldığını gösterir.
9. Fısk ve zulüm arasındaki fark nedir? Zulüm, haksızlık ve aşırılıkta bulunmak, fısk ise Allah’ın yolundan sapmak ve isyan etmektir. Bu ayet, ilahi hükmü terk etmenin fâsıklık olduğunu belirtir.
10. Ayet, bir insanın imanının samimi olup olmadığını nasıl gösterir? Gerçek iman, ilahi hükümlerin kolayına veya zoruna gitmesine bakmaksızın, onlara tam bir itaat ve teslimiyetle bağlanmakla anlaşılır. Bu ayetteki fâsıklar, ilahi hüküm kendi menfaatlerine uymadığında ondan yüz çevirmişlerdir.
11. “Hidayet ve nur”un İncil’de de bulunması ne anlama gelir? Bu ifade, Kur’an’dan önceki ilahi kitapların da insanları doğru yola iletme ve aydınlatma amacını taşıdığını gösterir.
12. Bu ayet, Mâide suresinin genel adalet temasını nasıl pekiştirir? Bu ayet, adalet teması içinde, ilahi yasaların uygulanmasının evrensel ve mutlak bir gereklilik olduğunu ve bu yasalardan sapmanın manevi sonuçlarını vurgular.
13. Ayetteki uyarı, Ehl-i Kitab’ın çoğunluğuna mı yöneliktir? Ayet, genelde ilahi hükümlere karşı itaatsizlikte bulunan bir grubun durumunu ele alır. Ancak Kur’an, Ehl-i Kitab içindeki salih ve mümin olanları da ayırarak adil bir tavır sergiler.