Hz. Adem’e İnen Sahifeler: İlk Şeriat ve Emirler – (18. Bölüm)
Allahümme salli alâ seyyidinâ Muhammedin ve alâ âli seyyidinâ nebiyyinâ Muhammedini'n-nebiyyi'il-ümmiyyi ve alâ âlihî ve sahbihî ve sellim
1.) Ayetin Arapça Metni
كَانَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً فَبَعَثَ اللّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ وَأَنزَلَ مَعَهُمُ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيمَا اخْتَلَفُواْ فِيهِ
(Bakara Suresi, 213. Ayet)
2.) Ayetin Türkçe Meali
İnsanlar tek bir ümmetti. Allah, müjdeciler ve uyarıcılar olarak peygamberler gönderdi ve anlaşmazlığa düştükleri konularda insanlar arasında hüküm vermesi için onlarla beraber hak yolu gösteren Kitab’ı da indirdi.
3.) Ayetin Detaylı Tefsiri ve Sohbeti
Hz. Adem (a.s.) ve Hz. Havva (r.a.) ile başlayan insanlık ailesi, zamanla çoğaldı. Çocuklar doğdu, torunlar oldu. Nüfus arttıkça; “Bu tarla benim”, “Bu su benim”, “O benim hakkım” gibi anlaşmazlıklar baş göstermeye başladı. İnsan fıtratı hem iyiliğe hem kötülüğe meyyal olduğu için, toplumu bir arada tutacak “İlahi Kurallar”a (Şeriat) ihtiyaç vardı.
İşte bu noktada Allah (c.c.), Hz. Adem’e vahiy göndererek ona hem peygamberlik görevini hem de yöneticilik (devlet başkanlığı) vasfını yükledi.
Hz. Adem’e İnen 10 Sahife (Suhuf) Peygamber Efendimiz’den (s.a.v.) rivayet edilen hadislerde (Ebu Zer el-Gıfari rivayeti), Allah’ın peygamberlere toplam 104 kitap/sahife indirdiği, bunlardan 10 sahifenin Hz. Adem’e verildiği belirtilir. “Suhuf”; sayfalar, küçük risaleler demektir. Bu sahifeler, Kur’an gibi kalın bir kitap değil; o günkü insanlığın ihtiyaçlarına cevap verecek temel prensipleri içeren emirlerdi.
İlk Şeriatta Neler Vardı? Kaynaklarımızda bu sahifelerin içeriği hakkında şunlar zikredilir:
Tevhid İnancı: Her şeyden önce Allah’ın birliği, şer ortağı olmadığı ve sadece O’na ibadet edilmesi gerektiği (Putperestliğe karşı ilk uyarı).
Aile Hukuku: Neslin korunması için en kritik kural o gün konuldu: “İkizlerin Çapraz Evliliği”. Hz. Havva her doğumda biri kız biri erkek olmak üzere ikiz doğuruyordu. Aynı batında doğan ikizlerin birbirleriyle evlenmesi yasaklandı (haram kılındı), bir sonraki batında doğanlarla evlenmeleri emredildi. Bu, ensestin önlenmesi ve genetik çeşitliliğin (neslin) sağlığı için ilk biyolojik kanundu.
Temizlik ve Gıda: Leş yemek (meyte), kan içmek ve domuz eti gibi pis şeylerin yenmesi yasaklandı. Gusül abdesti ve temizlik kuralları öğretildi.
İbadet Vakitleri: Sabah, akşam ve gece vakitlerinde Allah’ı zikretmek ve namaz kılmak emredildi (Vakitler ve rekatlar bugünkü gibi olmasa da namazın aslı hep vardı).
Okuma Yazma Bilmeyen İlkel İnsan İddiası Modern antropoloji, ilk insanın konuşamayan, sadece homurdanan ve içgüdüleriyle yaşayan biri olduğunu iddia eder. Kur’an ise bunu reddeder. Ayette “Kitab’ı indirdi” denilmesi, Hz. Adem’in okuma-yazma bildiğini, kendisine inen sahifeleri okuyup evlatlarına tebliğ ettiğini gösterir. O, cahil bir mağara adamı değil; Allah’ın bizzat eğittiği, vahiy alan münevver bir öğretmendi.
Özet:
Bu ayet, insanların başlangıçta tek bir inanç üzere (Tevhid) olduğunu ancak zamanla anlaşmazlıkların çıktığını, bunun üzerine Allah’ın hüküm vermesi için kitaplar ve peygamberler gönderdiğini anlatır. Hz. Adem’e inen 10 sahife, insanlık tarihinin ilk anayasasıdır; evlilik, ibadet ve sosyal hayatı düzenleyen temel ilahi yasaları içerir.
İniş Tarihi ve Nüzul Ortamı:
Bakara Suresi Medine’de inmiştir. Yahudi ve Hristiyanların “Bizim şeriatımız daha eski ve üstün” tartışmalarına karşı; İslam, tüm peygamberlerin aynı kaynaktan (Allah’tan) vahiy aldığını, şeriatların zamanla değişse de dinin özünün (İslam/Tevhid) Hz. Adem’den beri tek olduğunu vurgulamıştır.
Yazarın Notu:
Kanunlar konuldu, düzen sağlandı. Ancak bu kanunların anlatılması, aktarılması gerekiyordu. İnsanlar nasıl anlaşıyordu? Sadece işaretlerle mi? Hayır. Allah, Hz. Adem’e muazzam bir yetenek daha vermişti: Lisan (Dil). Bir sonraki yazımızda, dillerin kökenini ve Hz. Adem’in hangi dili konuştuğunu irdeleyeceğiz.
