Hz. Adem Kıssasından Hayatımıza Işık Tutacak 7 Altın Ders – (29. ve Son Bölüm)

1.) Ayetin Arapça Metni

إِنَّ اللّهَ اصْطَفَى آدَمَ وَنُوحًا وَآلَ إِبْرَاهِيمَ وَآلَ عِمْرَانَ عَلَى الْعَالَمِينَ

(Al-i İmran Suresi, 33. Ayet)

2.) Ayetin Türkçe Meali

Şüphesiz Allah; Adem’i, Nuh’u, İbrahim ailesini ve İmran ailesini seçip alemlere üstün kıldı.

3.) Ayetin Detaylı Tefsiri ve Sohbeti

Hz. Adem’in (a.s.) yaratılışıyla başlayan, cennet, düşüş, dünya, imtihan ve vefat ile sona eren bu 29 bölümlük yolculuğun sonunda, elimizde kalan en büyük hakikat şudur: Allah Adem’i seçti. Hata yapmasına rağmen seçti, cennetten çıkarmasına rağmen seçti. Demek ki “Seçilmişlik”, hiç günah işlememek değil; günahtan sonra yüzünü tekrar Allah’a dönebilmektir.

İşte “Babamızın Hikayesi”nden heybemize koymamız gereken 7 Altın Ders:

1. Hata İnsani, Tövbe Ademîdir Şeytan da hata yaptı, Adem de. Şeytanı “İblis” yapan şey hatasını savunması (kibri), Adem’i “Peygamber” yapan şey ise hatasını kabul etmesiydi (tövbesi). Günah işlediğinde ümitsizliğe düşme; “Ben babam Adem’in yolundayım, pişmanım” de ve kalk.

2. Düşmanını Asla Küçümseme Hz. Adem cennetteyken, her şeyin bol olduğu yerde bile şeytan onu kandırmayı başardı. Şeytan; sabırlıdır, sinsidir ve yemin ederek (dost görünerek) yaklaşır. İnsan, “Bana bir şey olmaz” dediği an kaybeder. Uyanık olmak, müminin en büyük silahıdır.

3. Üstünlük Soyda Değil, Takvadadır Kabil, kardeşi Habil’i kıskandı. “Ben daha güçlüyüm, ben daha eskiyim” dedi. Ama Allah, zayıf görünen ama kalbi temiz olan Habil’in kurbanını kabul etti. Allah katında değerli olmak; kas gücüyle, zenginlikle veya güzellikle değil; temiz bir kalp (Kalb-i Selim) iledir.

4. Dünya Ücret Değil, Külfet Yeridir Hz. Adem cennette “zahmetsizce” yiyordu. Dünyada ise ekmeğini “terleyerek” kazandı. Bu dünyada rahatlık arama. Burası tarla, ahiret ise hasat yeridir. Yorulacaksın, üzüleceksin, ayrılıklar yaşayacaksın; çünkü burası senin asıl vatanın değil, gurbetindir.

5. Aile, Cennetin Bir Şubesidir Hz. Adem ve Hz. Havva, cennetten kovulduklarında birbirlerini suçlamadılar. “Senin yüzünden oldu” demediler. Arafat’ta buluşup birbirlerine sarıldılar ve zorlukları “omuz omuza” aştılar. Eşler birbirinin rakibi değil, refikidir (yol arkadaşıdır).

6. Haset, Ateşin Odunu Yediği Gibidir İlk cinayet, bir toprak kavgası yüzünden değil, “Haset” (Kıskançlık) yüzünden işlendi. Kardeşinin başarısını veya mutluluğunu çekememek, Kabil’in ahlakıdır. Mümin, kardeşi kazandığında kendi kazanmış gibi sevinendir.

7. Sonuç Başlangıçtan Önemlidir Hz. Adem hayata “Toprak” olarak başladı, “Halife” olarak bitirdi. Cennetten “Sürgün” olarak indi, “Seçilmiş” olarak vefat etti. Hayatının neresinde olursan ol, geçmişin ne kadar karanlık olursa olsun; son nefes verilmediği sürece finali değiştirmek senin elindedir.

Özet:

Bu final yazısı, Al-i İmran 33. ayet bağlamında Hz. Adem kıssasının genel bir muhasebesini yapar. İnsanın zayıf yaratılışına rağmen tövbe ile yüceleceği, şeytanın ebedi düşman olduğu, aile birliğinin önemi ve hasedin zararları gibi temel prensipler özetlenerek seri nihayete erdirilir.

Yazarın Son Sözü:

Babamız Adem’in hikayesi burada bitti ama bizim hikayemiz devam ediyor. Bizler, onun Arafat’ta ettiği duanın, Kabe’de kıldığı namazın ve döktüğü gözyaşının mirasçılarıyız. Rabbim, bizi Adem (a.s.) gibi hatasından dönen, Habil gibi hakkı savunan, Şit (a.s.) gibi emaneti taşıyan kullarından eylesin.

Bu seriyi sabırla okuyan, takip eden ve hayatına tatbik etmeye çalışan tüm kardeşlerime selam olsun. Yeni kıssalarda ve yeni hakikatlerde buluşmak duasıyla…