Kuran’ı Kerim Okuyun

1. (Gerçekleşecek) Kıyamet! Okunuşu: El hâkkah(hâkkatu).

2. Nedir, o Kıyamet? Okunuşu: Mel hâkkah(hâkkatu).

3. Gerçekleşenin (Kıyametin) ne olduğunu sen nerden bileceksin? Okunuşu: Ve mâ edrâke mel hâkkah(hâkkatu).

4. Semûd ve Âd, kapılarını çalacak olan o felaketi yalan saymışlardı. Okunuşu: Kezzebet semûdu ve âdun bil kâriah(kâriati).

5. Semûd kavmi korkunç bir sesle yok edildi. Okunuşu: Fe emmâ semûdu fe uhlikû bit tâgıyeh(tâgıyeti).

6. Âd kavmi ise gürültülü ve azgın bir fırtına ile yok edildiler. Okunuşu: Ve emmâ âdun fe uhlikû bi rîhın sarsarin âtiyeh(âtîyetin).

7. Allah o fırtınayı üzerlerine yedi gece sekiz gündüz musallat etmişti. Öyle ki, o kavmi içi boş hurma kütükleri gibi oracıkta yere serilmiş halde görürdün. Okunuşu: Sehharehâ aleyhim seb’a leyâlin ve semâniyete eyyâmin husûmen fe terel kavme fîhâ sar’â ke ennehum a’câzu nahlin hâviyeh(hâviyetin).

8. Bak şimdi görebilir misin onlardan bir kalıntı? Okunuşu: Fe hel terâ lehum min bâkıyeh(bâkıyetin).

9. Firavun, ondan öncekiler ve altı üstüne getirilen beldeler de hep o hatayı işleyegeldiler. Okunuşu: Ve câe fir’avnu ve men kablehu vel mu’tefikâtu bil hâtıeh(hâtıeti).

10. Hep Rablerinin elçilerine karşı geldiler. O da onları pek şiddetli bir şekilde yakalayıverdi. Okunuşu: Fe asav resûle rabbihim fe ehazehum ahzeten râbiyeh(râbiyeten).

11. Kuşkusuz, sular kabarınca sizi gemide biz taşıdık. Okunuşu: İnnâ lemmâ tagal mâu hamelnâkum fîl câriyeh(câriyeti).

12. Onu size bir ibret yapalım ve belleyici kulaklar bellesin diye. Okunuşu: Li nec’alehâ lekum tezkireten ve teıyehâ uzunun vâıyeh(vâıyetun).

13. Sûr´a bir tek üfleme üflendiği, Okunuşu: Fe izâ nufiha fîs sûri nefhatun vâhıdeh(vâhıdetun).