Kuran’ı Kerim Okuyun

105. Allah´a karşı ilk görevim, hak olandan başka bir şey söylemememdir. Gerçekten ben size Rabbinizden bir mucize getirdim, artık İsrailoğullarını benimle gönder. Okunuşu: Hakîkun alâ en lâ ekûle alallâhi illel hakk(hakka), kad ci’tukum bi beyyinetin min rabbikum fe ersil maiye benî isrâîl(isrâîle).

106. Firavun: «Eğer bir mucize getirdiysen ve eğer doğru söyleyenlerden isen onu göster» dedi. Okunuşu: Kâle in kunte ci’te bi âyetin fe’ti bihâ in kunte mines sâdikîn(sâdikîne).

107. Bunun üzerine Musa, asâsını yere bırakıverdi, o da birdenbire kocaman bir ejderha kesiliverdi. Okunuşu: Fe elkâ asâhu fe izâ hiye su’bânun mubîn(mubînun).

108. Ve Musa elini koynundan çıkarıverdi, eli bembeyaz olmuş, bakanların gözünü kamaştırıyordu. Okunuşu: Ve neze’a yedehu fe izâ hiye beydâu lin nâzırîn(nâzırîne).

109. Firavun´un kavminden ileri gelenler, «Muhakkak bu çok bilgili bir sihirbazdır.» dediler. Okunuşu: Kâlel meleu min kavmi fir’avne inne hâzâ le sâhırun alîm(alîmun).

110. O, sizi yurdunuzdan çıkarmak istiyor. (Firavun): «O halde siz ne diyorsunuz?» dedi. Okunuşu: Yurîdu en yuhricekum min ardıkum, fe mâzâ te’murûn(te’murûne).

111. Onlar da «onu ve kardeşini beklet, şehirlere de toplayıcılar gönder.» dediler. Okunuşu: Kâlû ercih ve ehâhu ve ersil fîl medâini hâşirîn(hâşirîne).

112. «Bütün bilgiç sihirbazları sana getirsinler.» Okunuşu: Ye’tûke bi kulli sâhırin alîm(alîmin).

113. O sihirbazlar Firavun´a geldiler: «Galip gelirsek bize muhakkak mükâfat var değil mi?» dediler. Okunuşu: Ve câes seharatu fir’avne kâlû inne lenâ le ecren in kunnâ nahnul gâlibîn(gâlibîne).

114. «Evet» dedi (Firavun), «Üstelik o zaman benim yakınlarımdan olacaksınız.» Okunuşu: Kâle ne’am ve innekum le minel mukarrebîn(mukarrebîne).

115. Sihirbazlar, Musa´ya: «Ey Musa! Önce sen mi hünerini ortaya koyacaksın, yoksa biz mi?» dediler. Okunuşu: Kâlû yâ mûsâ immâ en tulkiye ve immâ en nekûne nahnul mulkîn(mulkîne).

116. Musa, «Siz atın» dedi. Atacaklarını atınca herkesin gözünü büyülediler ve onları dehşete düşürdüler. Doğrusu büyük bir sihir gösterdiler. Okunuşu: Kâle elkû fe lemmâ elkav seharû a’yunen nâsi vesterhebûhum ve câû bi sihrin azîm(azîmin).

117. Biz de Musa´ya «Sen de asânı bırakıver.» diye vahyettik. Birdenbire asâ, onların bütün uydurduklarını yakalayıp yutuverdi. Okunuşu: Ve evhaynâ ilâ mûsâ en elkı asâke, fe izâ hiye telkafu mâ ye’fikûn(ye’fikûne).