Kuran’ı Kerim Okuyun

66. Sonra da ötekileri suda boğduk. Okunuşu: Summe agraknel âharîn(âharîne).

67. Şüphesiz bunda bir âyet (ibret) vardır; ama çokları iman etmiş değillerdir. Okunuşu: İnne fî zâlike le âyeh(âyeten), ve mâ kâne ekseruhum mu’minîn(mu’minîne).

68. Ve şüphesiz, işte o Rabbin, mutlak galip ve engin merhamet sahibidir. Okunuşu: Ve inne rabbeke le huvel azîzur rahîm(rahîmu).

69. (Resulüm!) onlara İbrahim´in kıssasını da naklet. Okunuşu: Vetlu aleyhim nebee ibrâhîm(ibrâhîme).

70. Hani o, babasına ve kavmine, «Neye tapıyorsunuz?» demişti. Okunuşu: İz kâle li ebîhi ve kavmihî mâ ta’budûn(ta’budûne).

71. «Birtakım putlara taparız da onlar sayesinde toplanırız» dediler. Okunuşu: Kâlû na’budu asnâmen fe nezallu lehâ âkifîn(âkifîne).

72. İbrahim «Peki, dedi, yalvardığınızda onlar sizi işitiyorlar mı?» Okunuşu: Kâle hel yesmeûnekum iz ted’ûn(ted’ûne).

73. «Veya size fayda veya zararları olur mu?» Okunuşu: Ev yenfeûnekum ev yedurrûn(yedurrûne).

74. «Yok, dediler, ama biz babalarımızı böyle yapar bulduk.» Okunuşu: Kâlû bel vecednâ âbâenâ kezâlike yef’alûn(yef’alûne).

75. (75-76) İbrahim dedi ki: «İyi ama, ister sizin, ister önceki atalarınızın olsun, neye taptığınızı (biraz olsun) düşündünüz mü?» Okunuşu: Kâle e fe raeytum mâ kuntum ta’budûn(ta’budûne).

76. (75-76) İbrahim dedi ki: «İyi ama, ister sizin, ister önceki atalarınızın olsun, neye taptığınızı (biraz olsun) düşündünüz mü?» Okunuşu: Entum ve âbâukumul akdemûn(akdemûne).

77. «Hep onlar benim düşmanımdır; ancak âlemlerin Rabbi (benim dostumdur)» Okunuşu: Fe innehum aduvvun lî illâ rabbel âlemîn(âlemîne).

78. «O ki, beni yaratan ve bana doğru yolu gösterendir,» Okunuşu: Ellezî halakanî fe huve yehdîn(yehdîni).