Kuran’ı Kerim Okuyun

53. Melekler: «Korkma! Gerçekten biz sana bilgin bir oğul müjdeliyoruz» dediler. Okunuşu: Kâlû lâ tevcel innâ nubeşşiruke bi gulâmin alîm(alîmin).

54. İbrahim dedi ki: «Bana ihtiyarlık gelmişken, beni mi müjdeliyorsunuz, neye dayanarak beni müjdeliyorsunuz?» Okunuşu: Kâle e beşşertumûnî alâ en messeniyel kiberu fe bime tubeşşirûn(tubeşşirûne).

55. Melekler: «Seni gerçekle müjdeliyoruz. Sakın Allah´ın rahmetinden ümidini kesenlerden olma!» dediler. Okunuşu: Kâlû beşşernâke bil hakkı fe lâ tekun minel kânıtîn(kânıtîne).

56. İbrahim dedi ki: «Rabbimin rahmetinden, sapıklardan başka kim ümit keser?» Okunuşu: Kâle ve men yaknetu min rahmeti rabbihî illad dâllûn(dâllûne).

57. «Ey elçiler! Başka ne işiniz var?» dedi. Okunuşu: Kâle fe mâ hatbukum eyyuhel murselûn(murselûne).

58. Melekler şöyle dediler: «Biz suçlu bir kavmi cezalandırmak için gönderildik. Okunuşu: Kâlû innâ ursilnâ ilâ kavmin mucrimîn(mucrimîne).

59. Ancak Lût ailesi müstesnâdır. Biz, onların hepsini muhakkak kurtaracağız. Okunuşu: İllâ âle lût(lûtın), innâ le muneccûhum ecma’în(ecma’îne).

60. Yalnız Lût´un karısı müstesnâ, çünkü onun helak edilenlerle birlikte yok edilmesini takdir ettik. Okunuşu: İllemre’etehu kaddernâ innehâ le minel gâbirîn(gâbirîne).

61. Melek olan elçiler, Lût kavmine gelince, Okunuşu: Fe lemmâ câe âle lûtınil murselûn(murselûne).

62. Lût dedi ki: «Doğrusu siz ürkülecek bir kavimsiniz.» Okunuşu: Kâle innekum kavmun munkerûn(munkerûne).

63. Elçiler dediler ki: «Bilakis biz sana onların şüphe ettiği azabı getirdik.» Okunuşu: Kâlû bel ci’nâke bi mâ kânû fîhi yemterûn(yemterûne).

64. «Sana gerçeği getirdik; biz elbette doğru söylüyoruz.» Okunuşu: Ve eteynâke bil hakkı ve innâ le sâdikûn(sâdikûne).

65. «Gecenin bir bölümünde aileni yola çıkar, sen de arkalarından yürü ve sizden kimse ardına bakmasın; istenen yere gidin.» Okunuşu: Fe esri bi ehlike bi kıt’ın minel leyli vettebı’ edbârehum ve lâ yeltefit minkum ehadun vamdû haysu tu’merûn(tu’merûne).