Kuran’ı Kerim Okuyun

40. Nihayet biz onu ve ordularını yakalayıp hepsini denize attık. Firavun ise o sırada (inadından dolayı pişmanlık duyarak) kendi kendini kınıyordu. Okunuşu: Fe ehaznâhu ve cunûdehu fe nebeznâhum fîl yemmi ve huve mulîm(mulîmun).

41. Âd kavminin helâkinde de bir ibret vardır. Hani biz onların üzerine köklerini kesecek bir rüzgar göndermiştik. Okunuşu: Ve fî âdin iz erselnâ aleyhimur rîhal akîm(akîme).

42. O rüzgar üzerine uğradığı hiçbir şeyi bırakmıyor, mutlaka onu kül gibi dağıtıyordu. Okunuşu: Mâ tezeru min şey’in etet aleyhi illâ cealethu ker remîm (remîmi ).

43. Semud kavminin helâkinde de bir ibret vardır. Hani onlara: «Belirli bir süreye kadar dünyadan yararalanıp, geçinin!» denmişti. Okunuşu: Ve fî semûde iz kîle lehum temetteû hattâ hînin.

44. Onlarsa Rablerinin emrine karşı büyüklük tasladılar. Bunun üzerine kendilerini, bakıp dururlarken yıldırım yakalayıp, çarptı. Okunuşu: Fe atev an emri rabbihim fe ehazethumus sâikatu ve hum yanzurûn(yanzurûne).

45. Artık onlar, ne kendi kendilerine ayağa kalkabildiler, ne de yardım gördüler. Okunuşu: Fe mestetâû min kıyâmin ve mâ kânû muntesirîne.

46. Daha önce de Nuh kavmini helâk etmiştik. Çünkü onlar yoldan çıkmış fâsık bir kavimdiler. Okunuşu: Ve kavme nûhın min kabl(kablu), inne hum kânû kavmen fâsıkîn(fâsıkîne).

47. Biz göğü kudretimizle bina ettik. Hiç şüphesiz biz, çok genişlik ve kudret sahibiyiz. Okunuşu: Ves semâe beneynâhâ bi eydin ve innâ le mûsiûn(mûsiûne).

48. Yeryüzünü de biz döşedik. Bakın biz onu ne güzel döşüyoruz! Okunuşu: Vel arda fereşnâhâ fe ni’mel mâhidûn(mâhidûne).

49. Biz her şeyden iki çift yarattık. Umulur ki, iyice düşünürsünüz. Okunuşu: Ve min kulli şey’in halaknâ zevceynî leallekum tezekkerûn(tezekkerûne).

50. Ey Muhammed! de ki: «Öyleyse Allah´a koşun, gerçekten ben size O´nun tarafından gönderilmiş apaçık bir uyarıcıyım. Okunuşu: Fe firrû ilâllâh(ilâllâhi), innî lekum minhu nezîrun mubîn(mubînun).

51. Allah´la beraber başka bir tanrı uydurmayın (O´na ortak koşmayın). Gerçekten ben size O´nun tarafından gönderilmiş apaçık bir uyarıcıyım.» Okunuşu: Ve lâ tec’alû meallâhi ilâhen âhar(âhara), innî lekum minhu nezîrun mubîn(mubînun).

52. Böylece onlardan öncekilere de herhangi bir peygamber gelince, onun hakkında da mutlaka: «Bir sihirbazdır veya bir delidir.» dediler. Okunuşu: Kezâlike mâ etellezîne min kablihim min resûlin illâ kâlû sâhırun ev mecnûn(mecnûnun).