Kuran’ı Kerim Okuyun

27. Çünkü onlar hiçbir hesap ummazlardı. Okunuşu: İnnehum kânû lâ yercûne hısâbâ(hısâben).

28. Âyetlerimizi yalanlaya yalanlaya tam bir yalancı olmuşlardı. Okunuşu: Ve kezzebû bi âyâtinâ kizzâbâ(kizzâben).

29. Biz ise herşeyi sayıp bir kitaba geçirmişiz. Okunuşu: Ve kulle şey’in ahsaynâhu kitâbâ(kitâben).

30. (Onlara): «Şimdi tadın (cezanızı). Artık size azabınızı artırmaktan başka bir şey yapmayacağız» (denir). Okunuşu: Fe zûkû felen nezîdekum illâ azâbâ(azâben).

31. Kuşkusuz takva sahipleri için bir kurtuluş var. Okunuşu: İnne lil muttekîne mefâzâ(mefâzen).

32. Bahçeler var, bağlar var. Okunuşu: Hadâika ve a’nâbâ(a’nâben).

33. Memeleri tomurcuklanmış yaşıt kızlar var. Okunuşu: Ve kevâıbe etrâbâ(etrâben).

34. Dopdolu kadehler var. Okunuşu: Ve ke’sen dihâkâ(dihâkan).

35. Orada ne boş bir söz işitirler, ne de bir yalan. Okunuşu: Lâ yes’meûne fîhâ lagven ve lâ kizzâbâ(kizzâben).

36. (Bunlar) Rabbinden yeterli bir bağış olarak (verilir). Okunuşu: Cezâen min rabbike atâen hısâbâ(hısâben).

37. O, göklerin, yerin ve bu ikisi arasındakilerin Rabbidir. Rahmân´dır. Hiç kimse ondan bir hitaba mâlik olamaz. Okunuşu: Rabbis semâvâti vel ardı ve mâ beynehumer rahmâni lâ yemlikûne minhu hitâbâ(hitâben).

38. O gün Ruh ve melekler sıra sıra dururlar. Rahmân´ın izin verdikleri dışında hiç kimse konuşamaz. İzin verilen de doğruyu söyler. Okunuşu: Yevme yekûmur rûhu vel melâiketu saffâ(saffen), lâ yetekellemûne illâ men ezine lehur rahmânu ve kâle sevâbâ(sevâben).

39. İşte bu hak gündür. Artık dileyen Rabbine bir yol tutar. Okunuşu: Zâlikel yevmul hakk(hakku), femen şâettehaze ilâ rabbihî meâbâ(meâben).