Kuran’ı Kerim Okuyun

27. «Yok, biz mahrum edilmişiz.» (dediler). Okunuşu: Bel nahnu mahrûmûn(mahrûmûne).

28. İçlerinde en makul olanı şöyle dedi: «Ben size Rabbinizi tesbih etsenize dememiş miydim?» Okunuşu: Kâle evsatuhum e lem ekul lekum levlâ tusebbihûn(tusebbihûne).

29. «Rabbimizi tesbih ederiz, doğrusu biz zalimler imişiz.» (dediler). Okunuşu: Kâlû subhâne rabbinâ innâ kunnâ zâlimîn(zâlimîne).

30. Ardından suçu birbirlerine yüklemeye başladılar. Okunuşu: Fe akbele ba’duhum alâ ba’dın yetelâvemûn(yetelâvemûne).

31. Yazıklar olsun bize, dediler, biz azgınlarmışız. Okunuşu: Kâlû yâ veylenâ innâ kunnâ tâgîn(tâgîne).

32. Ola ki Rabbimiz bize onun yerine daha hayırlısını verir. Biz Rabbimize yönelir, ondan umarız. Okunuşu: Asâ rabbunâ en yubdilenâ hayren minhâ innâ ilâ rabbinâ râgıbûn(râgıbûne).

33. İşte azap böyledir. Elbette ahiret azabı daha büyüktür. Fakat bilselerdi. Okunuşu: Kezâlikel azâb(azâbu), ve le azâbul âhıreti ekber(ekberu), lev kânû ya’lemûn(ya’lemûne).

34. Kuşkusuz korunanlar için de, Rableri katında nimetleri bol bahçeler vardır. Okunuşu: İnne lil muttekîne ınde rabbihim cennâtin naîm(naîmi).

35. Öyle ya, teslimiyet gösterenleri suçlular gibi tutar mıyız hiç? Okunuşu: E fe necalul muslimîne kel mucrimîn(mucrimîne).

36. Neyiniz var, nasıl hüküm veriyorsunuz? Okunuşu: Mâ lekum, keyfe tahkumûn(tahkumûne).

37. Yoksa size ait bir kitap var da onda mı okuyorsunuz? Okunuşu: Em lekum kitâbun fîhi tedrusûn(tedrusûne).

38. O kitapta, «beğendiğiniz her şey sizindir» diye mi yazılı? Okunuşu: İnne lekum fîhi lemâ tehayyerûn(tehayyerûne).

39. Yoksa, «ne hükmederseniz mutlaka sizindir» diye sizin lehinize olarak tarafımızdan verilmiş, kıyamet gününe kadar geçerli kesin sözler mi var? Okunuşu: Em lekum eymânun aleynâ bâligatun ilâ yevmil kıyâmeti inne lekum lemâ tahkumûn(tahkumûne).