Kuran’ı Kerim Okuyun

27. Ve içinde eğlenip durdukları nice nimetler ve refah! Okunuşu: Ve na’metin kânû fîhâ fâkihîn(fâkihîne).

28. İşte böylece biz onları başka bir kavme miras bıraktık. Okunuşu: Kezâlik(kezâlike), ve evresnâhâ kavmen âharîn(âharîne).

29. Gök ve yer onların üzerine ağlamadı. Onlara mühlet de verilmedi. Okunuşu: Fe mâ beket aleyhimus semâu vel ardu ve mâ kânû munzarîn(munzarîne).

30. Andolsun ki biz İsrailoğullarını o aşağılayıcı azabdan kurtardık. Okunuşu: Ve lekad necceynâ benî isrâîle minel azâbil muhîn(muhîni).

31. Firavun´dan da kurtardık çünkü o üstünlük taslayıp haddi aşan bir zorbaydı. Okunuşu: Min fir’avn(fir’avne), innehu kâne âliyen minel musrifîn(musrifîne).

32. Andolsun ki biz onları bilerek o zamanki alemlere üstün kıldık. Okunuşu: Ve lekadihternâhum alâ ilmin alel âlemîn(âlemîne).

33. Biz onlara içinde apaçık bir imtihan bulunan mucizeler verdik. Okunuşu: Ve âteynâhum minel âyâti mâ fîhi belâun mubîn(mubînun).

34. Gerçekten şu kâfirler diyorlar ki: Okunuşu: İnne hâulâi le yekûlûn(yekûlûne).

35. «Bizim ilk ölümümüzden başka bir şey yoktur. Biz tekrar diriltilecek değiliz. Okunuşu: İn hiye illâ mevtetunel ûlâve mâ nahnu bi munşerîn(munşerîne).

36. Eğer siz doğru söyleyen kimselerseniz babalarınızı bize getirin.» Okunuşu: Fe’tû bi âbâinâ in kuntum sâdikîn(sâdikîne).

37. Onlar mı daha hayırlıdır, yoksa Tübba kavmi ile onlardan öncekiler mi? Biz onların hepsini de helak ettik. Çünkü onlar suçluydular. Okunuşu: E hum hayrun em kavmu tubbein vellezîne min kablihim, ehleknâhum innehum kânû mucrimîn(mucrimîne).

38. Biz gökleri, yeri ve ikisi arasındakileri bir oyun ve eğlence olsun diye yaratmadık. Okunuşu: Ve mâ halaknes semâvâti vel arda ve mâ beynehumâ lâibîn(lâibîne).

39. Biz onları hak ve hikmetle yarattık. Fakat onların çoğu bunu bilmezler. Okunuşu: Mâ halaknâhumâ illâ bil hakkı ve lâkinne ekserehum lâ ya’lemûn(ya’lemûne).