Kuran’ı Kerim Okuyun

131. Kâfirler için hazırlanmış ateşten sakının. Okunuşu: Vettekûn nârelletî uiddet lil kâfirîn(kâfirîne).

132. Allah'a ve Resûl'e itaat edin ki size merhamet edilsin. Okunuşu: Ve atîûllâhe ver resûle leallekum turhamûn(turhamûne).

133. Rabbinizin bağışına ve genişliği göklerle yer arası kadar olan, müttakiler için hazırlanmış bulunan cennete koşun. Okunuşu: Ve sâriû ilâ magfiretin min rabbikum ve cennetin arduhâs semâvâtu vel ardu, uiddet lil muttekîn(muttekîne).

134. O takvâ sahipleri ki, bollukta da darlıkta da Allah için harcarlar; öfkelerini yutarlar ve insanları affederler. Allah da güzel davranışta bulunanları sever. Okunuşu: Ellezîne yunfikûne fîs serrâi ved darrâi vel kâzımînel gayza vel âfîne anin nâs(nâsi), vallâhu yuhibbul muhsinîn(muhsinîne).

135. Yine onlar, çirkin bir iş yaptıkları, yahut nefislerine zulmettikleri zaman, Allah'ı hatırlayıp hemen günahlarının bağışlanmasını isteyenlerdir. Günahları Allah'tan başka kim bağışlayabilir ki? Bir de onlar, bile bile, işledikleri (kötülükler) üzerinde ısrar etmeyenlerdir. Okunuşu: Vellezîne izâ fealû fâhişeten ev zalemû enfusehum zekerûllâhe festagferû li zunûbihim, ve men yagfiruz zunûbe illâllâhu ve lem yusırrû alâ mâ fealû ve hum ya’lemûn (ya’lemûne).

136. İşte onların mükâfatı, Rableri tarafından bir bağışlanma ve altlarından ırmaklar akan, içinde ebedî kalacakları cennetlerdir. Çalışanların mükâfatı ne güzeldir! Okunuşu: Ulâike cezâuhum magfiretun min rabbihim ve cennâtun tecrî min tahtihâl enhâru hâlidîne fîhâ, ve ni’me ecrul âmilîn(âmilîne).

137. Sizden önce nice (milletler hakkında) ilâhî kanunlar gelip geçmiştir. Yeryüzünde gezin dolaşın da yalanlayanların sonunun nasıl olduğuna bir bakın. Okunuşu: Kad halet min kablikum sunenun, fe sîrû fîl ardı fenzurû keyfe kâne âkıbetul mukezzibîn(mukezzibîne).

138. Bu (Kur'an), insanlar için bir açıklama, hidayet ve takva sahipleri için bir öğüttür. Okunuşu: Hâzâ beyânun lin nâsi ve huden ve mev’ızatun lil muttekîn(muttekîne).

139. Gevşemeyin, hüzünlenmeyin. Eğer (gerçekten) iman etmiş kimseler iseniz, en üstün olan sizlersiniz. Okunuşu: Ve lâ tehinû ve lâ tahzenû ve entumul a’levne in kuntum mu’minîn(mu’minîne).

140. Eğer siz (Uhud'da) bir yara aldıysanız, şüphesiz o topluluk da (Bedir'de) benzeri bir yara almıştı. İşte (iyi veya kötü) günleri insanlar arasında döndürür dururuz. (Bu da) Allah'ın, iman edenleri ortaya çıkarması ve aranızdan şahitler edinmesi içindir. Allah, zalimleri sevmez. Okunuşu: İn yemseskum karhun fe kad messel kavme karhun misluh(misluhu), ve tilkel eyyâmu nudâviluhâ beynen nâs(nâsi), ve li ya’lemallâhullezîne âmenû ve yettehize minkum şuhedâe vallâhu lâ yuhibbuz zâlimîn(zâlimîne).

141. Bir de Allah, iman edenleri arındırmak ve kâfirleri helâk etmek için böyle yapar. Okunuşu: Ve liyumahhisallâhullezîne âmenû ve yemhakal kâfirîn(kâfirîne).

142. Yoksa Allah, içinizden cihad edenleri ve sabredenleri belli etmeden cennete gireceğinizi mi sandınız? Okunuşu: Em hasibtum en tedhulûl cennete ve lemmâ ya’lemillâhullezîne câhedû minkum ve ya’lemes sâbirîn(sâbirîne).

143. Andolsun ki siz, ölümle karşılaşmadan önce onu temenni ediyordunuz. İşte onu gördüğünüz halde bakıp duruyordunuz. Okunuşu: Ve lekad kuntum temennevnel mevte min kabli en telkavhu, fe kad raeytumûhu ve entum tenzurûn(tenzurûne).