Kuran’ı Kerim Okuyun

1. Kâf. Şanlı ve şerefli Kur´an´a andolsun ki, Okunuşu: Kâf vel kur’ânil mecîd(mecîdi).

2. Doğrusu kâfirler kendi içlerinden uyarıcı bir peygamber geldiğine şaşırdılar da dediler ki: «Bu şaşılacak bir şeydir! Okunuşu: Bel acibû en câehum munzirun minhum fe kâlel kâfirûne hâzâ şey’un acîbun.

3. Öldüğümüz ve bir toprak olduğumuz vakit mi (tekrar) dirileceğiz? Bu dönüş çok uzaktır.» Okunuşu: E izâ mitnâ ve kunnâ turâbâ(turâben), zâlike rec’un baîdun.

4. Fakat biz toprağın onlardan neyi eksilttiğini elbette biliyoruz. Yanımızda herşeyi kaydedip muhafaza eden bir kitap vardır. Okunuşu: Kad alimnâ mâ tenkusul ardu minhum, ve indenâ kitâbun hafîzun.

5. Doğrusu hak kendilerine geldiği zaman yalanladılar da şimdi karmakarışık bir ıztırap içindeler. Okunuşu: Bel kezzebû bil hakkı lemmâ câehum fe hum fî emrin merîcin.

6. Artık üstlerindeki göğe bakmazlar mı ki, onu nasıl bina etmiş ve süslemişiz, onun hiçbir çatlağı yoktur. Okunuşu: E fe lem yanzurû iles semâi fevkahum keyfe beneynâhâ ve zeyyennâhâ ve mâ lehâ min furûcin.

7. Yeri de nasıl uzatmış, üzerine sabit dağlar oturtmuşuz. Orada görünüşü güzel her çeşit bitkiden çiftler yetiştirdik. Okunuşu: Vel arda medednâhâ ve elkaynâ fîhâ revâsiye ve enbetnâ fîhâ min kulli zevcin behîcin.

8. Bunlar, Allah´a yönelen her kula gönül gözünü açmak ve ona ibret vermek içindir. Okunuşu: Tebsıraten ve zikrâ li kulli abdin munîbin.

9. Bir de gökten bereketli bir su indirip de onunla bağlar, bahçeler ve biçilecek taneler bitirmekteyiz. Okunuşu: Ve nezzelnâ mines semâi mâen mubâreken fe enbetnâ bihî cennâtin ve habbel hasîdi.

10. Tomurcukları birbiri üzerine dizilmiş uzun boylu hurma ağaçları yetiştirdik. Okunuşu: Ven nahle bâsikâtin lehâ tal’un nadîdun.

11. Bunları kullara rızık olması için (yetiştirmekteyiz). O su ile ölü bir toprağa can verdik, işte hayata çıkış da böyledir. Okunuşu: Rızkan lil ibâdi ve ahyeynâ bihî beldeten meytâ(meyten), kezâlikel hurûcu.

12. Onlardan önce Nuh´un kavmi, Ress halkı ve Semûd da yalanlamıştı. Okunuşu: Kezzebet kablehum kavmu nûhın ve ashâbur ressi ve semûdu.

13. Âd, Firavun, Lût´un kardeşleri de (yalanladılar). Okunuşu: Ve âdun ve fir’avnu ve ihvânu lûtın.