Cennetmekân Sultan II. Abdülhamid Han Lisanından
Allahümme salli alâ seyyidinâ Muhammedin ve alâ âli seyyidinâ nebiyyinâ Muhammedini'n-nebiyyi'il-ümmiyyi ve alâ âlihî ve sahbihî ve sellim
“Mülkün Sahibine Ademiyet Arzuhali”
1. “Ey yerlerin, göklerin ve bu ikisi arasındaki her zerrenin yegâne mâliki, tahtların ve bahtların üstündeki mutlak hükümran olan Melik-i Zülcelâl!
2. Şu fâni saltanatın gölgesinde, Senin sonsuz mülkünün azameti karşısında; acziyetini tacından, kulluğunu tahtından daha aziz bilen bir ‘Hâdim’ (hizmetkâr) olarak, boynum bükük, ruhum titreyerek huzur-u şahanene geldim.
3. Ezelde Adem (a.s.) efendimize lütfettiğin ve meleklerine secde ettirdiğin o ‘Tasdik-i Ademiyet’ (insanlık şerefi) nişanımızı; İblis’in asırlardır bitmeyen kiniyle, nefsimizin gafletiyle ve dünyanın süslü tuzaklarıyla lekeletmekten Sana sığınırız.
4. Bizleri ve bilhassa yol göstermekle mükellef kıldığın alimlerimizi; ilmiyle kibirlenen, aklını İblis’in hilesine kurban eden ve mülkü kendisinin sanan gafillerden değil; ‘HİÇ’ olduğunu bilip ‘Ahsen-i Takvim’ sırrına eren basiretli kullarından eyle.
5. Şeytanın fitnesi, suretimizi bozamaz belki ama siretimizi (özümüzü/ahlakımızı) bozmaya ahd etmiştir; Sen kalbimizin kalesini, İblis’in bu manevi işgalinden muhafaza buyur ki, huzuruna ‘insan’ suretinde canavar olarak çıkmayalım.
6. Hüküm Senindir, Mülk Senindir, İzzet Senindir; bizler Senin ‘Halife’ olarak yarattığın ama nefsine zulmeden garipleriniz, Adem babamızın tevbesi hürmetine bizi kapından, insanlık şuurundan ve Melik isminin himayesinden mahrum eyleme Ya Rabb!”
